Hoera Hoera, bijna naar de Vasa!

De klok begint te tikken, nog 14 dagen en dan vertrekken we voor de Vasa naar Zweden. Ik ben toch wel wat nerveus aan het worden. Dit uit zich door midden in de nacht wakker te worden en te checken of ik wel genoeg thermoshirts heb. Liggen mijn extra warme sokken al klaar? En zo nog wat van die momenten die ik nu dagelijks mee maak. Ik heb de gewoonte, voorafgaand aan dit soort uitdagingen, een koffer op zolder te zetten en bij alles wat mij te binnen schiet, dit er meteen in te stoppen. Ik denk dan dat het me rust geeft. Helaas is dit gevoel op de dag van vertrek weg. Ik moet dan opnieuw mijn koffer leeghalen om alsnog te checken of dezelfde thermoshirts en sokken er wel in zitten.

Ik heb de blåblåsoppa gehaald bij de Ikea. Volgens insiders is dit sapje te verkrijgen tijdens de Vasa. Een test welk effect dit sap op mijn bloedsuiker heeft is zeker zinvol. Wat blijkt: een bloedsuiker van 5,2 voorafgaand aan deze lekkernij, resulteert na een uur in 5,6. Niet slecht. Dit heb ik nu een aantal keer herhaald en ik weet nu dat ik tijdens de tussenstopjes met een gerust hart dit sapje kan nemen, zonder een enorme suikerpiek te krijgen.

Ik heb veel stokkentraining gedaan, hardgelopen op de loopband en tussendoor carnaval gevierd. Tijdens nordic walking heb ik energierepen met long energy en high energy getest. De long energy reep deed me goed. Ik startte met 6.2, maar voelde me slapjes worden. Mijn sensor gaf een pijl naar beneden, dit betekent dat de suiker aan het dalen is. Om nu niet meteen een high energy te pakken (voorkomen van een bloedsuiker piek) heb ik de long energy reep genomen. Dit werkte goed. De suikers gingen in een periode van 2 uur langzaam richting 8.2. Daar bleef het bij, daarna daalde de suiker weer. De high energy heb ik nog niet getest. De verwachtte hypo’s bleven deze week uit, dus de reep ligt nog op de plank in de kast.

Reguleren gaat goed met de Omnipod, aangezien ik hem nog niet zo lang heb, is ook dat een uitdaging. Ik denk altijd in uitdagingen en niet in beperkingen.

Wat ik van de week ook nog getest heb: Hoe vast zit een sensor als je te kort door de bocht gaat? Letterlijk dus. Helaas, dat gaat niet. De sensor schoot los nadat ik een deurkozijn mee nam. Nu moet ik tijdelijk terug naar de strips en de prikkers. Ik voel me prettig bij alle gedane activiteiten, het heeft een positief effect op mijn hele beleving. Ik verheug me op de start van de Vasa. Ik kijk terug op een hele leerzame tijd met mijn Vasa bondgenoten. Het rolskiën was niet aan mij besteed, maar met mijn borstelbaanmaatje Erik Werson en mijn vriendin Ilja heb ik gedaan wat ik kon om me voor te bereiden op de Vasa. Wil je nog meer mensen met diabetes volgen op weg naar de Vasaloppet? Check dan de website www.bvdgf.org