Het is alweer even geleden: de 100ste Nijmeegse Vierdaagse. Tijdens deze 4-daagse heb ik per dag een verslagje geschreven rondom het reilen en zeilen met de bloedsuikers. Deze ervaringen wil ik graag met jullie delen. Veel lees plezier met lezen.

Dag 1: De dag van Elst

Gelukkig heb ik een startbewijs weten te bemachtigen via:http://www.viavierdaagse.nl/ En dan is het zover…de wekker gaat om 4.00 uur, de eerste dag mocht ik vroeg starten. Dat betekent om 5.00 uur starten op de Wedren in Nijmegen. En dan begint ook mijn vriend diabetes te ontwaken. Wat ga ik eten? Ik eet nooit zo vroeg. Eerst maar eens kijken in welke staat vriend diabetes is op een nuchtere maag: 4,2. Dan kan ik in ieder geval een lekker ontbijtje nemen. Een beker yoghurt, gevolgd door twee witte bolletjes met kaas. Ik heb geen bolus gedaan met de pomp, gezien de lage stand van de suikers, eerst maar wat bij komen. Eenmaal op de Wedren geprikt: 13,8. Wat nu? Bolussen? Of loop ik zo meteen alles snel naar beneden en ben ik Nijmegen nog niet uit en schiet ik in een hypo?

Ik vind het extra spannend met alle beveiliging om me heen. Veel politie op straat en overal staan groepen mensen. Na de aanslagen van afgelopen tijd, merk ik toch dat ik wel meer om me heen kijk, dan anders. Gelukkig verloopt alles rustig. Ik besluit toch een bolus te geven van 2 eenheden en de pomp stelde ik in op – 30%. Het startschot klinkt en daar gaan we: afgeladen met dextro, snelle Jelle, bananen, bolletjes en veel water.

Het zou warm worden. Het lopen ging prima. Vriend diabetes was verstopt in mijn heuptas en tot de zon op kwam was hij mijn beste vriend. Hij luisterde en bleef lekker schommelen tussen de 6 en de 8. De zon kwam op….vriend diabetes kreeg het warm. Zweetdruppels op mijn voorhoofd deden mij vermoeden dat ik in een hypo terecht kwam. Gauw prikken, maar wat bleek…de waarde liep op tot 17,8. Gauw 2 E bolus. Zo ging het de hele dag, ik durfde niet veel bolus te geven, maar de bolus had nauwelijks effect. Ik dacht dat het door het lopen wel ging zakken, maar dat ging niet.

Onderweg genoten van alle gezellige dorpen. De mensen die ons aanmoedigden en het muziek zorgden voor een overweldigende sfeer. Inmiddels had ik al 6 liter water gedronken, de temperatuur bleef hangen rond 30 graden, net iets hoger dan de gemiddelde bloedsuikerwaarde van de hele dag: 21,3. Normaal gesproken zet ik de pomp op -30 % als ik lange wandeltochten maak, deze dag was dat geen goede strategie. Het warme weer zorgde voor stijgende suikers. Morgen moest het anders, dat wist ik zeker, maar hoe….