Met nog 9 dagen te gaan nadert de Camino Santiago de Compostella 2017 gestaag. De groepstrainingen zijn afgerond. Zo hebben we een tocht gelopen over de Posbank, een tocht in de omgeving Arnhem (Papendal) en een tocht rondom Soest. Variërend in de afstanden 14 t/m 20 km. Door deze gezamenlijke tochten is er een hechte groep ontstaan. Bij de allereerste training kregen we door Bas van de Goor onze Jakobsschelp omgehangen. Dit is het symbool op de bewegwijzering. Hiermee verdwalen we niet meer en weten we waar we op moeten letten in het mooie Spanje.

foto: Ronald Hoogendoorn

De groepsapp heeft het druk, ieder weekend verschijnen de meest mooie wandeltochten op de app. Challengers zoeken elkaar op door heel Nederland en spreken af om met elkaar te gaan wandelen. Zo is ook mijn Duivelsberg route georganiseerd, 1 berichtje op de app en meteen liepen er een hoop enthousiaste Challengers mee. Het is mooi om te zien hoe een groep totaal verschillende mensen een eenheid wordt, wanneer ze allemaal hetzelfde doel hebben, namelijk het wandelen van de Camino met diabetes.

Iedereen doet zijn uiterste best om de bloedsuikerwaarden stabiel te houden. En? Dit valt niet altijd mee. Warm weer tijdens de trainingen veroorzaken veel hypo ’s bij onze Challengers. Gelukkig zijn er altijd Challengers om je heen om je te voorzien van tips, trucs en…..suiker. Nog te vaak hoor je in de volksmond: Ja maar, dat mag je toch niet? Er zijn dus ook momenten dat iemand met diabetes zich te goed mag doen aan een heerlijke ijssorbet, dit is dan ook geen straf.

Hoe gingen mijn trainingen? Nou ik heb inmiddels wel geleerd dat starten met een bloedsuiker van 10 voor mij het beste werkt. Voordat ik ga wandelen zet ik mijn pomp uit en na een klein uurtje lopen is de suiker gezakt naar 6. De sensor geeft dan vaak aan dat de suiker nog aan het dalen is. Ik neem daarvoor een Sultana of een notenreep. Als ik dit netjes ieder uur doe dan heb ik een mooie strakke lijn in de suikers en voel ik me prima. Ik merk meteen wanneer hiervan afwijk. Ik krijg dan vage gedachten over dat dingen mij niet lukken, dat het allemaal zwaar is etc. Kortom ik zie het allemaal door een negatieve bril. Dat is bij mij het moment dat er werk aan de winkel is, want mijn trouwe partner diabetes maakt dan ruzie met me. Ik weet dat ik dan moet eten, ik heb een hekel aan ruzie en sluit het liefste meteen vrede. Tsja, een partner verlaten vanwege deze ruzies gaat nu eenmaal niet.

Over 9 dagen vertrekken we met het vliegtuig naar Spanje. Afhankelijk van het internet bereik is mijn doel om iedere dag een kort verslagje op de website te plaatsen, zo kun je mij volgen als je dat wilt. Wil je alsnog een indruk krijgen van deze diabetes challenge? Kijk dan op de website www.bvdgf.org

Als deelnemer aan deze challenge sta ik ook op deze site: https://bvdgf.org/evenementen/evenement/deelnemers/i/22108/22685/mirjam-de-jonge/

Ik hou jullie natuurlijk op de hoogte van mijn ervaringen. Het sponsorgeld komt ten goede aan de Bas van de Goor Foundation. Deze stichting organiseert o.a. sportkampen voor kinderen met diabetes en gezinsweekenden. Het is heel belangrijk dat ook kinderen met diabetes geen beperkingen ervaren in de sport en dat ze uitdagingen durven en willen aan te gaan.