De zomerzon begint langzamerhand weer minder sterk te worden en de dagen worden korter. Nog even en dan is het in de avond weer vroeg donker. De windkracht trekt op sommige dagen al aan, gelukkig niet zo heftig als elders in de wereld, maar we merken dat het weer begint te veranderen. Ons kikkerlandje zal ons de komende periodes ook wel weer verrassen met heftige buien. Tijdens het wandelen met mijn groepjes heb ik overigens vaker geluk, dan pech. Het komt zelden voor dat we in een bui terecht komen. Afgelopen zomer heb ik met mijn diabetes vele doelen gehaald. Het wandelen van de Camino Santiago met de Bas van de Goor Foundation was een enorm hoogtepunt. Wat een belevenis. Ik denk nog vaak terug aan deze tijd. Wat hebben we gelachen en ook een hoop emoties gedeeld met elkaar.


Foto: www.fotohoogendoorn.nl

Volgend jaar ga ik weer mee doen en ik hoop dat Bas en Petra weer een mooie route zullen gaan bedenken. Of het nu de pelgrimsroute naar Santiago is of een walk of Wisdom, mijn diabetes en ik zijn er bij! Daarna natuurlijk het lopen van de 101ste Nijmeegse Vierdaagse. Dit jaar heb ik iets teveel getraind waardoor mijn scheenbeen teveel belast is geweest. Dit resulteerde in een voor mijn doen slecht te wandelen vierdaagse. Ik heb hem weliswaar wel uitgelopen, maar wel met veel pijn aan mijn scheen. Weer een uitdaging met goed resultaat volbracht. Geen problemen met de suikers ondervonden ondanks dat het op sommige dagen behoorlijk warm was. Pomp op stand -75 % deed wonderen. Eenmaal thuisgekomen van de 4 daagse meteen door naar Frankrijk waar ik heerlijk van de rust, het strand en de zon heb genoten.

En daarna…begon het fietskampeer avontuur weer met zoonlief, zie ook mijn facebookpagina van DeJonge-diabetescoach. Wat hebben we weer genoten. De allereerste nacht heb ik weer de voor mij bekende hypo’s na een dag fietsen gehad. Klam gevoel, midden in de nacht wakker worden in een kletsnatte slaapzak en maar geen flesje sinas of iets dergelijks kunnen vinden. Kruipend door de tent( zonder lenzen met een sterkte van -8) ben ik hopeloos verloren. Maar eenmaal in de overlevingsstand kun je toch even weer helder denken en kwam ik weer op het idee dat het flesje sinas onder mijn hoofdkussen lag. Daar had ik hem al neergelegd uit voorzorg, maar ja net op het moment dat je het nodig hebt, kun je hem niet vinden…Gelukkig was dit alleen de eerste nacht en verliep het fietskamperen prima. We hebben weer genoten van het fietsknooppuntnetwerk in Nederland. 4 nachten kamperen en 5 dagen fietsen, samen met zoonlief. Quality time voor moeder en zoon, dierbare momenten en zeker voor herhaling vatbaar.

En dan zou ik jullie op de hoogte houden met de vorderingen van het afnemen van mijn lichaamsgewicht, nou met het veranderen van mijn beweegpatroon, mijn voeding en mijn insuline instellingen met de pomp is dit het resultaat vanaf 17 juni:

Ben je ook geïnteresseerd hoe je kunt afvallen met diabetes, maak dan een kennismakingsgesprek voor een coachtraject waarin we alle factoren meenemen, dus niet alleen voeding, maar vooral ook je mentale instelling.